Sprong van Abel.

Gisteren realiseerde ik me

dat ik,

zomaar

een hele reeks dingetjes gedaan had,

lekker op mijn gemakje,

dingen die ik leuk vond,

zonder te plannen,

zonder gestoord te worden,

zonder oren gespitst want er kunnen

kindjes wakker worden.

Kippenhok geveegd,

zaadjes geplant,

rekje gezocht op zolder...

Een heel "to-do" lijstje af,

en dat terwijl Abel wakker was.

En niet op mijn buik hing in de doek,

of gedragen werd op mijn arm.

Hij zat.

Stevig op de grond.

en volgde met plezier wat ik deed.

Ik realiseerde me ook

wat een gigantische sprong 

we gemaakt hebben.

Van baby naar bijna 1 jarige.

Opeens,

het lijkt wel van vandaag op morgen,

 zit, kruipt, ontdekt hij.

en ik

krijg de tijd die ik gegeven heb

langzaam weer een beetje

terug.

X.